Czym jest design? Poznaj krótką historię projektowania [vol.3] Bauhaus – relacja

Przeczytanie tego artykułu zajmie Ci około 3 minut

Zgodnie z zapowiedzią prezentujemy krótką relację z wizyty naszej redakcji w siedzibie Bauhausu – najważniejszej, modernistycznej szkole projektowania. Zapraszamy do niezwykłej podróży w początek XX wieku!

Bauhaus bez wejścia głównego?

Bauhaus w Dessau to kompleks połączonych ze sobą budynków, wśród których wyróżnić można studencki akademik, część reprezentacyjną z dużą salą konferencyjną, a w końcu – część z pracowniami, salami do nauki i gabinetami profesorów.
 

Każdy budynek wyróżnia inny front. Jest to zabieg celowy, jako że każdy front ma już na pierwszy rzut oka komunikować przeznaczenie budynku.

 
Ciężko jednak stwierdzić, który z tych budynków stanowi ten najważniejszy, i który z frontów jest tym głównym, w którym znajduje się główne wejście do budynku. Dlaczego? Otóż to również jest działanie celowe projektanta, w tym wypadku Waltera Gropiusa, który stworzył budynek dynamiczny – otwarty na odwiedzających, przybywających z każdej strony świata. Mimo to jedno z wejść do budynku faktycznie nazwać można tym głównym, jako że wyróżnia się spośród innych czerwonym kolorem, stanowiącym znacznik dla gości, nieznających budynku na co dzień.
 

 

Oznaczenie wejścia kolorem stanowi kolejną cechę Bauhausu – kolor nie jest dekoracją, ale pełni w całym kompleksie ważną funkcję systemu orientacyjnego.

Kolor jako system orientacyjny

Bauhaus stanowi przykład pierwszego na świecie użycia koloru do pełnienia funkcji – orientowania użytkowników budynku w przestrzeni i wskazywania im kierunków. Stąd czerwony znacznik na wejściu głównym czy oznaczanie pięter akademika innymi kolorami. Dzięki temu studenci nie musieli szukać na ścianach numerów oznaczających poszczególne piętra, a zamiast tego mogli szybko, na podstawie koloru ściany, zorientować się, czy znajdują się na piętrze, na którym mieszkają.
 

 

W Bauhausie stosowano jedynie kolory podstawowe – żółć, czerwień i kolor niebieski, a także czerń. Używano też podstawowych kształtów opartych o figury geometryczne – trójkąt, koło i kwadrat. Te cechy stanowią symbol Bauhausu.

 

 

Systemy orientacyjne ukryte w detalach

Nie tylko kolor wskazuje na najważniejsze kierunki w budynku. W Bauhausie w mistrzowski sposób wykorzystano w tym celu wszelkie detale wnętrza. Najlepszym tego przykładem jest sala konferencyjna, do której goście prowadzeni są już od momentu wejścia do budynku. Jakie detale stanowią system orientacyjny?
 

  • wykładzina podłogowa, której wzory jednoznacznie skierowane są w kierunku drzwi sali konferencyjnej,
  • asymetryczna lampa, której kinkiety stanowią strzałki,
  • lustra umieszczone na przeciwległej do sali konferencyjnej ścianie. Jeśli wzrok gościa wchodzącego do budynku spocznie na ścianie, zobaczy odbite w lustrze drzwi wejściowe do sali konferencyjnej, co wskaże mu kierunek, w którym powinien się udać.

 

 
Naszym zdaniem tego typu niewidzialne systemy orientacyjne stanowią niezwykle inteligentny sposób projektowania wnętrz, który tworzy wnętrza w najwyższym stopniu użyteczne dla użytkownika, bo intuicyjne.

Bauhaus w nowoczesnym wydaniu

Mimo że budynek Bauhausu niedługo świętować będzie swoje setne urodziny, wciąż zdaje się on być budynkiem nowoczesnym i ponadczasowym. Możemy więc wyobrazić sobie jak bardzo awangardowy i odważny był on w czasach, w których powstał. Znakiem nowoczesności jest przede wszystkim transparentność budynków, czyli liczne przeszklenia fasad, przez które z ulicy widać, co dzieje się wewnątrz budynku. Dzięki szklanym fasadom budynek wydaje się lekki, a samo wybudowanie go w taki sposób było możliwe dzięki przeniesieniu ciężaru budynku na słupy i kolumny. Do innych cech Bauhausu, świadczących o nowoczesności projektu należą na przykład:
 

  • otwarta kuchnia w stołówce – podczas gdy dziś jest normą, a nawet modą, kiedyś otwarcie kuchni realizowało postulat transparentności budynku i jego uczciwości względem użytkownika,
  • dwukierunkowa scena w sali konferencyjnej – krzesła widowni mogą znajdować się zarówno po jednej, jak i po drugiej stronie sceny. Scena nie ma ani określonego przodu, ani tyłu.

 

 

W sali konferencyjnej kaloryfery wiszą na ścianach na wysokości około 4 metrów nad ziemią. Dlaczego? Otóż stanowiły one reklamę dla budynku – widoczne dla przechodniów kaloryfery były dowodem na nowoczesność budynku (centralne ogrzewanie).

 
Dowiedz się więcej o tym, jak wyglądała nauka w Bauhausie: https://domolubni.pl/sie-zaczelo-krotka-historia-designu-vol-2/

Co najbardziej zachwyciło nas w Bauhausie?

  • wykorzystanie detali (kolorów, lamp, wykładzin, luster) jako elementów systemu orientacyjnego w budynku,
  • transparentność budynku, który uczciwie pokazuje, co dzieje się w środku,
  • otwartość kompleksu na przybywających z różnych stron (brak dominującego wejścia),
  • projektowanie z myślą o studentach – płaski dach studenckiego akademika powstał z myślą o organizacji na nim studenckich imprez, a także siłowni dla studentów,
  • wykorzystywanie we wnętrzu projektów autorstwa studentów i profesorów, np. lamp, foteli, krzeseł, stołków.

Zobacz więcej zdjęć Bauhausu:







Czy ten artykuł był przydatny?

Dziekujemy za opinie :)

Skomentuj artykuł:

Podobne w tej kategorii:

Ta strona wykorzystuje pliki cookies 🍪
w celu identyfikacji i obserwowania Użytkowników.
Warunki przechowywania plików cookies
możesz określić w swojej przeglądarce.

aktualna wersja Polityki Prywatności (z dnia 20.11.2019r.)